Θεραπευτικές
Προσεγγίσεις
Η Εργοθεραπεία και η Ψυχολογία λειτουργούν συμπληρωματικά, συνδέοντας το πώς σκέφτομαι και νιώθω με το πώς λειτουργώ και συμμετέχω στην καθημερινή ζωή.
Εργοθεραπεία
Η Εργοθεραπεία εστιάζει στο ανθρώπινο έργο και στην καθημερινή λειτουργικότητα του εφήβου: αυτοφροντίδα, σχολική ζωή, κοινωνική συμμετοχή, ελεύθερος χρόνος και οργάνωση της καθημερινότητας.
Παραδείγματα
- Παιδί/ Έφηβος με δυσκολία στην οργάνωση και τη μελέτη. Δουλεύουμε διαχείριση χρόνου, προγραμματισμό, εκτελεστικές λειτουργίες και ρουτίνες.
- Παιδί/ Έφηβος με αισθητηριακές δυσκολίες ή δυσκολία ρύθμισης. Αναζητούμε τρόπους αυτορρύθμισης, ώστε να μπορεί να ανταποκρίνεται καλύτερα στο σχολείο και στις κοινωνικές απαιτήσεις.
- Παιδί/ Έφηβος που δυσκολεύεται στην αυτονομία. Ενισχύονται σταδιακά οι δεξιότητες αυτοφροντίδας, υπευθυνότητας και ανεξάρτητης καθημερινής λειτουργίας.
- Σε επίπεδο οικογένειας. Διαμορφώνονται λειτουργικές ρουτίνες και τρόποι υποστήριξης, ώστε το περιβάλλον να διευκολύνει και όχι να επιβαρύνει τη λειτουργικότητα του εφήβου.
Ψυχολογία - Γνωσιακή Συμπεριφορική Θεραπεία
Η Γνωσιακή Συμπεριφορική Θεραπεία εστιάζει στη σχέση σκέψεων - συναισθημάτων - συμπεριφορών, με στόχο ο έφηβος να κατανοήσει τι τον δυσκολεύει και να αποκτήσει πιο αποτελεσματικούς τρόπους διαχείρισης.
Παραδείγματα
- Άγχος για το σχολείο. Αναγνώριση σκέψεων όπως «δεν θα τα καταφέρω», έλεγχος της εγκυρότητάς τους και ανάπτυξη πιο λειτουργικών τρόπων σκέψης και αντιμετώπισης.
- Κοινωνική ανασφάλεια. Δουλειά πάνω στον φόβο της απόρριψης και σταδιακή ενίσχυση της κοινωνικής συμμετοχής και αυτοπεποίθησης.
- Έντονος θυμός ή συγκρούσεις. Αναγνώριση των ερεθισμάτων και των σκέψεων που προηγούνται της αντίδρασης και εκμάθηση στρατηγικών συναισθηματικής ρύθμισης.
- Στην οικογένεια. Ενίσχυση της επικοινωνίας, της κατανόησης και της αποτελεσματικής διαχείρισης συγκρούσεων, ώστε οι γονείς να μπορούν να υποστηρίζουν τον έφηβο χωρίς να ενισχύουν άθελά τους δυσλειτουργικούς κύκλους.
Η ουσία της προσέγγισης
Η Εργοθεραπεία και η Ψυχολογία μπορούν να λειτουργούν συμπληρωματικά, συνδέοντας το «πώς σκέφτομαι και νιώθω» με το «πώς λειτουργώ και συμμετέχω στην καθημερινή μου ζωή». Έτσι, η παρέμβαση αφορά όχι μόνο τον έφηβο, αλλά και το οικογενειακό περιβάλλον μέσα στο οποίο αναπτύσσεται.
